Anbetung

Η αληθινή λατρεία

Ελληνικά

Ο Κύριος Ιησούς διακήρυξε ότι ο Πατέρας ζητά αληθινούς προσκυνητές, εκείνους που Τον προσκυνούν εν πνεύματι και αληθεία (Ιωάννης 4:23-24). Αν ο Θεός τους αναζητά, σημαίνει ότι δεν είναι εύκολο να τους βρει. Αυτό το βιβλιαράκι απαντά σε επτά θεμελιώδεις ερωτήσεις σχετικά με την αληθινή λατρεία, ακολουθώντας την κόκκινη κλωστή από τις σκιές της Παλαιάς Διαθήκης ως την πραγματικότητα της Καινής Διαθήκης εν Χριστώ. Σύμφωνα με τον Παύλο στους Κολοσσαείς 2:16-17, όλοι οι θεσμοί της Παλαιάς Διαθήκης ήταν σκιά των μελλοντικών· η ουσία ανήκει στον Χριστό. Οι επτά ερωτήσεις διατρέχουν τη λατρεία από άκρη σε άκρη. Η λατρεία ανήκει αποκλειστικά στον Πατέρα (Έξοδος 34:14). Οι λάτρεις είναι όλοι οι πιστοί που αποτελούν ιερατείο εξαγορασμένο με το αίμα του Χριστού (Αποκάλυψη 1:5-6· Α΄ Πέτρου 2:5). Ο τόπος της λατρείας δεν είναι ένα γήινο κτίριο, αλλά η ουράνια Ιερουσαλήμ (Εβραίους 12:22-23). Τα θυσιαστήρια είναι ο ίδιος ο Χριστός, βιωμένος ως η πραγματικότητα των πέντε Λευιτικών θυσιών: ολοκαύτωμα, προσφορά εκ σεμιδάλεως, θυσία ειρήνης, θυσία για την αμαρτία και θυσία για τις παραβάσεις. Ο κατάλληλος χρόνος της λατρείας είναι η Τράπεζα του Κυρίου, η οποία συνοψίζει τις επτά ετήσιες εορτές του Λευιτικού 23. Το τελευταίο μέρος εξηγεί τις επτά ιερές εορτές του Λευιτικού 23 σε δύο ομάδες: οι τέσσερις πρώτες (Πάσχα, άζυμα, απαρχές, Πεντηκοστή) εκπληρώθηκαν από τον Χριστό κατά την πρώτη Του έλευση· οι τρεις τελευταίες (σάλπιγγες, εξιλασμός, σκηνοπηγία) δείχνουν στην προετοιμασία του πιστού για τη Δευτέρα Παρουσία. Όταν οι πιστοί βιώνουν την πραγματικότητα αυτών των εορτών στην καθημερινή ζωή και τις προσφέρουν στην Τράπεζα του Κυρίου, ετοιμάζονται να γίνουν μέρος των απαρχών της Αποκάλυψης 14:4. Ο διπλός σκοπός κάθε αληθινής λατρείας είναι η ικανοποίηση του Θεού Πατέρα και η πλήρης ωριμότητα του πιστού.